حق داری سکوت کنی

بعضي ها مي گويند خيلي از خط قرمز ها را نمي توانيم بشكنيم ، مي گويند از اطراف و اكناف 

 

اين خط ها هم نبايد رد شد چه برسد به اينكه بخواهيم براي چند ثانيه اي هم كه شده پايمان را

 

 

آن طرف خط بگذاريم .امّا  ما روزنامه نگارها يا جوجه روزنامه نگارها يا در كل آدم هايي كه

 

يك چيزيمان مي شود و كله مان بوي يك غذاي سنتي خوشمزه به اسم قرمه سبزي را ميدهد

 

،اين اجازه را به خودمان مي دهيم تا ناخنكي به اين حيطه هاي پر سئوال بزنيم ،كه از جمله آن

 

ها هم ، مغايرت برخي قوانين و حقوق قضايي كشورمان با ميثاق هاو حقوق بين المللي پذيرفته

 

شده در ديگر كشورها ي دنياست .

 

 

همان حقوقي كه ميزان آب خنك خوردن و مو در زندان سفيد كردن را به پاي مجرمان مي نويسد. 

 

در سال 1290در آئين دادرسي كيفري كشور ، در مورد تفهيم اتهام و رعايت حقوق متهم

 

،قوانيني در نظر گرفته شده بود كه امروزه از ياد رفته و در قانون آئين كيفري دادرسي

 

جديد هم تلاشي براي مطابقت قوانين و حقوق متهم با مواد بين المللي و حامي حقوق بشر صورت

 

نگرفته است .

 

به عنوان مثال ،اگر خداي نا كرده جرمي مرتكب شديد يا تهمتي به شما زده شد ،اين را بدانيد كه

 

بر طبق ماده 125 و تبصره آن ،در بالاي اوراق تحقيق ،حقوق شما به عنوان متهم چاپ شده اما

 

اي دل غافل كه هيچ كس مسئول يادآوري شفاهي اين موارد به شماي متهم  نيست و اگر خودتان

 

هم از اصطلاحات حقوقي و جزايي سر در نياوريد و حقوق خودتان را ندانيد رسماَ كلاهتان

 

پس معركه است .اين در حالي است كه بر طبق بند 13 از ماده 14 ميثاق بين المللي حقوق مدني و

 

سياسي ،قاضي تحقيق موظف است عمل مجرمانه متهم را با زباني كه براي او قابل فهم باشد

 

توضيح دهد

 

(كه البته با وجود ازدياد اقوام در ايران، قضات تحقيق بايد به انواع زبان هاي كردي ،لري

 

،تركي ، بلوچي و...........مسلط باشند كه كار آساني به نظر نمي آيد )در ضمن قاضي حق

 

ندارد سوالي خارج از موضوع تفهيم شده بپرسد در غير اين صورت تحقيقات مقدماتي باطل

 

اعلام مي شود. در كشورما از اين خبر ها نيست !! اگر پسر همسايه تان را كشته ايد بايد

 

درباره نامه هاي عاشقانه مشكوكي كه در زير زمين كشف شده توضيح دهيد و بگوئيد اين

 

فروغ كيه   ؟!!!

 

مثال بعدي ملموس تر است . در خيلي از فيلم ها ي پليسي خارجي ديده ايد كه هنگام

 

دستگيري متهم ،به او اعلام مي شود كه مي تواند سكوت كند. بارها به اين جمله خنديديد

 

و گفتيد چقدر اين بازرس كه يا دِرِك بوده يا ناوارو ،گير سه پيچ ميدهد و اين جمله

 

تكراري را بازهم تكرار ميكند

 

 

اين جمله در واقع  حقوق متهم بخت بر گشته است كه به او اعلام مي شود .در كشور ما قاضي

 

 

تحقيق و هيچ مسئول ديگري موظف نيست به متهم اعلام كند كه ميتواند سكوت كند   

 

 

 .به همين دليل ،از راننده  ماشين پليس و سربازها ي همراه متهم گرفته تا همسايه هايي كه

 

 

احياناَ در محل جرم حاضر بوده اند و آبدارچي و نظافت چي ساختمان كلانتري و دادگاه

 

 

،همگي از جزئيات حادثه ،مطلع هستند و همه شان هم حكم صادر مي كنند.

 

 

به هر حال از اين اشكالات در گوشه و كنار حقوق قضايي و قوانين جزايي ما كم نيست .اگر

 

 

اين مثال ها به نظر شما پيش پا افتاده است ، اين موارد را در مورد افرادي چون زندانيان سياسي

 

 

و متهمان به فساد اقتصادي در نظر بگيريد .متوجه خواهيد شد كه رعايت نكردن خيلي از

 

 

اصول بين المللي پيامدها ي نا خوشايندي را براي منافع ملي و اجتماع ما در پي خواهد داشت .

 

 

اميدوارم هميشه بر چسب اتهام حسرت چسبيدن به شما را داشته

 

باشد .......................................